Een karrepoes van zeehondenbont, een rood baaien rok, een speciaal voor Koninginnedag gemaakte kraplap en een kerkborstrok: unieke kinderkleding die bewaard bleef in de familie van Nellie de Vries-Brouwer (1946). De bekende breister van koesen en visserstruien laat ze graag zien en duikt samen met ons even haar kindertijd in.
Lees verderCategorie: Urk (Pagina 1 van 3)
Eeuwenlang werden ze zorgvuldig van moeder op dochter overgedragen, de skappeleurtjes. Geen wonder dat je ook nu nog op Urk makkelijker een persoon zonder bijnaam kan vinden dan knippatronen voor een Urker pak.
Lees verder
De Zwolse verzamelaar Hans Davidson kocht een aantal jaren geleden een oorijzer met hulletje voor vijf euro op een tweedehands markt. Hij zag meteen dat het om een zeldzaam exemplaar ging: het oorijzer was namelijk niet van zilver maar van onedel metaal gemaakt. En dat is onder verzamelaars iets bijzonders.
Lees verderAls een Urker vrouw vroeger wilde shinen stak ze veel tijd en geld in haar kraplap. Want dit was hét kledingstuk waarmee ze kon pronken en haar persoonlijkheid uitdrukken. Geen wonder dat de kraplapmode door de tijd continue veranderde.
Lees verderDit artikel hoort bij ‘De Pleuris op Urk’, eerder gepubliceerd in Het Urkerland van 21 december 2023.
Het Witte (later Groene) Kruis en ‘dameskranzen’ streden op Urk onvermoeibaar tegen Tuberculose. In 1914 deed de kruisvereniging haar best om een ‘lighal’ voor tbc-lijders te realiseren. Dameskrans ‘Voor Armen Werken is Ons Doel’ beloofde te zorgen voor de noodzakelijke ‘versterkende middelen’.
Lees verderDit artikel over de ervaringen van tbc-patienten werd gepubliceerd in Het Urkerland van 21 december 2023. Eerder schreef ik over het dagboek van Joeks Gerssen, die tijdens de oorlog eerst thuis en later in Harderwijk moest kuren.
Isolatie, sinds corona weten we er alles van. In de vorige eeuw was er een soortgelijke ziekte, ook verspreid via geïnfecteerde druppeltjes, die het leven van mensen op de kop zette: Tuberculose, in de volksmond bekend als de tering of de pleuris. Veel Urkers zaten door tbc maanden of zelfs jaren in isolatie.
Lees verder
Eerder schreef ik over de ontdekking van een foto van een Urker jongetje in jurkje en boezeltje. Te laat om af te drukken in de Kroniek over de geschiedenis van de dracht, maar toch een gave vondst! Meteen kwam de volgende vraag bij me op: hoe zag de outfit er precies uit? En zijn er nog voorbeelden van te vinden?
Lees verder
Een vrolijk lachend kind zit op een tafeltje in een fotostudio. Het wordt vastgehouden door zijn ernstig kijkende moeder in zondagse dracht. Achter het jonge model staat een glimlachende vader in opknappersgoed. Zelf draagt het vrolijke kind een geruit jurkje met pofmouwtjes, een wit boezeltje en schoentjes met een klein hakje. Typisch een meisje, zou je denken. Maar niks is minder waar.
Lees verder
Een van de meest interessante kledingstukken uit de Urker dracht is het skort. Deze wollen, zwarte plooirok lijkt weinig bijzonder maar wordt op een bijzondere manier gebruikt om het bovenlijf en hoofd van rouwende vrouwen tijdens begrafenissen te bedekken. Waarmee het verandert in een soort inheemse boerka.
Lees verder
De tante naar wie ik ben vernoemd, Anna Anholts-de Vries, was de eerste Urker vrouw met een vrachtwagenrijbewijs. Heel stoer reed ze als jonge vrouw in een Opel Blitz op en neer naar Kampen en ging de huizen langs met verse groenten en fruit. Dat geschiedenis nooit een rechte, opgaande lijn is, bewijst mijn stoere tante. Want voor mij en mijn zusjes was het allesbehalve vanzelfsprekend dat we ons groot rijbewijs zouden halen.
Lees verder