De tante naar wie ik ben vernoemd, Anna Anholts-de Vries, was de eerste Urker vrouw met een vrachtwagenrijbewijs. Heel stoer reed ze als jonge vrouw in een Opel Blitz op en neer naar Kampen en ging de huizen langs met verse groenten en fruit. Dat geschiedenis nooit een rechte, opgaande lijn is, bewijst mijn stoere tante. Want voor mij en mijn zusjes was het allesbehalve vanzelfsprekend dat we ons groot rijbewijs zouden halen.
Lees verderCategorie: Urk (Pagina 2 van 3)
Dit artikel is onderdeel van een reeks over 60 jaar boomkorvisserij op Urk, in augustus 2023 gepubliceerd in Het Urkerland en Visserijnieuws. Lees de andere artikelen hier, hier en – last but not least – hier.
Lees verder
Dit artikel is onderdeel van een reeks over 60 jaar boomkorvisserij op Urk, in augustus 2023 gepubliceerd in Het Urkerland en Visserijnieuws. Lees de andere artikelen hier, hier en – last but not least – hier.
Ooit een gevaarlijk experiment, maar al snel een daverend succes. Zes decennia lang was de boomkorvisserij de belangrijkste vismethode van de Noordzeevloot. Urks economie dreef erop. Tot het tij zich keerde.
Lees verderDit artikel is onderdeel van een reeks over 60 jaar boomkorvisserij op Urk, in augustus 2023 gepubliceerd in Het Urkerland en Visserijnieuws. Lees de andere artikelen hier, hier en – last but not least – hier.
De UK 48 schakelde ruim 60 jaar geleden over op de boomkorvisserij, maar in feite is deze methode al eeuwenoud en niet onbekend bij de Urker vloot.
Lees verder
Anno 2023 hakt de saneringsronde er flink in, ook op Urk. Een 25-tal Urker kotters is of wordt gesloopt en zal voor de Kerst als oud ijzer bij Tata Steel te vinden zijn. Het einde van een bijzonder tijdperk, met als hoogtepunt het Wonder van Urk en als dieptepunt de perfect storm veroorzaakt door de combinatie Brexit, Noordzeeakkoord, pulsverbod, corona, sterk gestegen brandstofprijzen en geslonken platvisvangsten. Tijd voor een blik terug.
Lees verder
Jante Baarsen-Schraal (1900 – 1998) was de laatste dodenaanzegster van Urk. In zwarte rouwkleding, met een Waterlands hoedje bovenop haar hulletje, liep ze van huis naar huis. Op elk adres liet ze weten wie er was overleden en wanneer de begrafenis zou plaatsvinden. Ze was de laatste in een lange rij van aanzeggers. En de meest iconische.
Lees verder
Het dagboek van Joeks Gerssen
Dit verhaal is onderdeel van de artikelserie ‘M’n bessien ad un botter’, eerder gepubliceerd in Het Urkerland van 20 december 2021.
Toen Anja Keuter-Kapitein al tien jaar lang de administratie van de UK 146 en ZK 38 verzorgde, stelde de accountant voor dat ze mede-eigenaar van de VOF zou worden. “Ik kan makkelijk aantonen dat jij een belangrijke bijdrage levert”, zei hij. Sindsdien is Anja onderdeel van de ‘Gebroeders Keuter’.
Lees verder
Dit verhaal is onderdeel van de artikelserie ‘M’n bessien ad un botter’, eerder gepubliceerd in Het Urkerland van 20 december 2021.
De kerst van 1947 was voor Lubbetje Koffeman-Korf (1897-1985) een zeer moeilijke tijd. Haar man, Geert Koffeman, was zojuist aan darmkanker overleden. Lubbetje had negen monden te voeden en verzorgde ook nog haar vader, die bij haar inwoonde. Haar enige bezit was een huis en een ‘ouwe, lekke botter’. Bijna 75 jaar later blijkt zij mede-grondlegger van een visserijbedrijf met 26 moderne kotters te zijn geweest. Hoe deed ze dat? Dochters Tjerkje en Marrie vragen het zich nog regelmatig af.
Lubbetje met haar zes dochters, staand, vlnr: Tjerkje, Marretje, Aaltje en zittend: Hendrikje, Elisabeth en Truitje
Lees verder
Dit verhaal is onderdeel van de artikelserie ‘M’n bessien ad un botter’, eerder gepubliceerd in Het Urkerland van 20 december 2021.
De eerste Urker vrouw die een vissersschip liet bouwen was Dirkje Koffeman (1880 – 1944). Zij was getrouwd met Jacob Snoek, zoon van robbenvanger en ijskeldereigenaar Hessel Snoek. Jacob was vaak ziek en overleed in 1927. Het was crisistijd en de zoute tijd zou binnenkort voorbij zijn. Hoe zag de toekomst van Dirkjes zes kinderen eruit?
Lees verder