Journalist & Historicus
Een vrolijk lachend kind zit op een tafeltje in een fotostudio. Het wordt vastgehouden door zijn ernstig kijkende moeder in zondagse dracht. Achter het jonge model staat een glimlachende vader in opknappersgoed. Zelf draagt het vrolijke kind een geruit jurkje met pofmouwtjes, een wit boezeltje en schoentjes met een klein hakje. Typisch een meisje, zou je denken. Maar niks is minder waar.
Lees verderEen van de meest interessante kledingstukken uit de Urker dracht is het skort. Deze wollen, zwarte plooirok lijkt weinig bijzonder maar wordt op een bijzondere manier gebruikt om het bovenlijf en hoofd van rouwende vrouwen tijdens begrafenissen te bedekken. Waarmee het verandert in een soort inheemse boerka.
Lees verderEen oude visser gekleed bontmuts, lange jas en klompen breidt een netje. Twee vrouwen die, leunend op een hek, staan te praten. Jonge en oude vrouwen die gebogen kleding naaien of herstellen. Jonkheer Pieter van Loon is in juni 1940 de eerste die de Urker bevolking en hun dracht in detail vastlegt op papier.
Dinsdag 8 oktober 2024.
Alles is rustig beneden als ik om 7 uur wakker word. Ik slaap bij moeder op de Molenstraat. We hebben voor haar een spoedindicatie aangevraagd bij het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ); elk moment kan het verlossende telefoontje komen. Nou ja, verlossend… het betekent dat moeders dementie zo ver gevorderd is dat ze haar geliefde plekje moet verlaten en naar een verzorgingstehuis verhuist. Ik sluip de trap af, zie dat de lichten in de woonkamer al branden. Moe ligt op de bank, een sprei over haar heen getrokken. “Was je al vroeg wakker?” “Ja, ik slaap nu hier.” Ik twijfel of ik haar nu al in actie moet laten komen. “Ik drink boven even een kopje koffie, en maak er straks een voor jou, oké?” “Oké.”
Lees verder
Een jaar of wat geleden fietste ik naar Hoorn om Jan Pieterszoon Coen te zien. Ik volgde al een tijdje de discussie over het standbeeld, en wilde met eigen ogen zien waar het allemaal om te doen was. Coen stond in volle glorie op de Rode Steen, enigzins achterover leunend, de ene hand triomfantelijk in de zij, de andere gebald in een vuist. De blik van een overwinnaar.
Lees verderDe tante naar wie ik ben vernoemd, Anna Anholts-de Vries, was de eerste Urker vrouw met een vrachtwagenrijbewijs. Heel stoer reed ze als jonge vrouw in een Opel Blitz op en neer naar Kampen en ging de huizen langs met verse groenten en fruit. Dat geschiedenis nooit een rechte, opgaande lijn is, bewijst mijn stoere tante. Want voor mij en mijn zusjes was het allesbehalve vanzelfsprekend dat we ons groot rijbewijs zouden halen.
Lees verder
Dit artikel is onderdeel van een reeks over 60 jaar boomkorvisserij op Urk, in augustus 2023 gepubliceerd in Het Urkerland en Visserijnieuws. Lees de andere artikelen hier, hier en – last but not least – hier.
Lees verderDit artikel is onderdeel van een reeks over 60 jaar boomkorvisserij op Urk, in augustus 2023 gepubliceerd in Het Urkerland en Visserijnieuws. Lees de andere artikelen hier, hier en – last but not least – hier.
Ooit een gevaarlijk experiment, maar al snel een daverend succes. Zes decennia lang was de boomkorvisserij de belangrijkste vismethode van de Noordzeevloot. Urks economie dreef erop. Tot het tij zich keerde.
Lees verderDit artikel is onderdeel van een reeks over 60 jaar boomkorvisserij op Urk, in augustus 2023 gepubliceerd in Het Urkerland en Visserijnieuws. Lees de andere artikelen hier, hier en – last but not least – hier.
De UK 48 schakelde ruim 60 jaar geleden over op de boomkorvisserij, maar in feite is deze methode al eeuwenoud en niet onbekend bij de Urker vloot.
Lees verder
Anno 2023 hakt de saneringsronde er flink in, ook op Urk. Een 25-tal Urker kotters is of wordt gesloopt en zal voor de Kerst als oud ijzer bij Tata Steel te vinden zijn. Het einde van een bijzonder tijdperk, met als hoogtepunt het Wonder van Urk en als dieptepunt de perfect storm veroorzaakt door de combinatie Brexit, Noordzeeakkoord, pulsverbod, corona, sterk gestegen brandstofprijzen en geslonken platvisvangsten. Tijd voor een blik terug.
Lees verder© 2026 Lucia de Vries
